پیامبران الهی و امامان معصوم دلسوزترین و خدمتگزارترین انسانها نسبت به جوامع بشری بودند
برای هدایت مردم خود را دچار مشکلات طاقت فرسا می کردند و وقتی با عدم پذیرش دعوت حق از سوی مردم مواجه می شدند به خاطر گمراهی آنان بسیار تاسف می خوردند
قرآن در باره این موضوع خطاب به پیامبر اکرم می فرماید
لعلک باخع نفسک الا یکونوا مومنین
ای محمد
شاید تو خود را از اندوه این که مردم ایمان نمی آورند
هلاک کنی
و در جای دیگری خطاب به مردم فرموده است
لقد جائکم رسول من انفسکم عزیز علیه ما عنتم حریص علیکم بالمومنین روف رحیم
برای شما پیامبری آمد از خودتان
که دشواری شما بر او سخت باشد
و او حریص است که شما را هدایت کند
و با مومنین مهربان و بخشنده است
از نقطه نظر مادی نیز رسولان الهی و امامان بیشترین کمک را به افراد می کرده اند
به شهادت تاریخ پس از پیامبران و ائمه عالمان دینی سودمندترین خادمترین و دلسوزترین افراد جامعه نسبت به توده های انسانها بوده اند
و از نظر مادی و معنوی فوق العاده در این راه می کوشیده اند و سختی می دیده اند
و در طریق بی نیاز کردن مردم از فقر فرهنگی و اقتصادی و زنده کردن ارزشهای والای الهی و انسانی
و رهانیدن محرومین از قید و بند های ستم و خیانت بزرگترین رنجها را به جان خریده اند
سعدی
صاحبدلی به مدرسه آمد ز خانقاه
بشکست عهد صحبت اهل طریق را
گفتم میان عالم و عابد چه فرق بود
تا اختیار کردی از آن این فریق را
گفت آن گلیم خویش به در می برد ز موج
و این جهد می کند که بگیرد غریق را
ره نیک مردان آزاده گیر
چو استاده ای دست افتاده گیر